νέα & δραστηριότητες

 

Η κυρά Σαρακοστή ζει ως και σήμερα, ως έθιμο, σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Είναι ένα από τα παλαιότερα ελληνικά έθιμα που σχετίζεται µε τη γιορτή του Πάσχα.

 

 

kira sarakosti 1

 

Η κυρά Σαρακοστή είναι ουσιαστικά ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο, που βοηθούσε στο παρελθόν μικρούς και μεγάλους να μετρούν τις ημέρες της νηστείας. Ημερολόγια, ατζέντες και άλλα σύγχρονα σημερινά τέτοια εργαλεία δεν υπήρχαν στο παρελθόν. Οπότε οι άνθρωποι έπρεπε να σκαρφιστούν έναν εύκολο και γιατί όχι, διασκεδαστικό τρόπο, για να μετρούν τις εβδομάδες που περνούσαν έως τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα.

 

«Την Κυρά Σαρακοστή, που είναι έθιμο παλιό,

οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν στο κεφάλι της σταυρό

και το στόμα της ξεχνούσαν γιατί νήστευε καιρό.

Και μετρούσαν τις ημέρες με τα πόδια της τα εφτά,

κόβαν ένα τη βδομάδα, μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.»

 

Το παραδοσιακό τραγούδι για το έθιμο της κυράς Σαρακοστής περιγράφει όσα ακριβώς επιβάλλει το έθιμο να γίνουν από την ημέρα της Καθαράς Δευτέρας έως και την ημέρα του Πάσχα.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θυμούνται την κυρά Σαρακοστή από μία χάρτινη ζωγραφιά που υπήρχε σε παλιά ανθολόγια ή βιβλία των σχολείων. Απεικόνιζε µία γυναίκα µε επτά πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της Σαρακοστής, µε σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται, με έναν σταυρό επάνω από το κεφάλι της, γιατί πήγαινε στην εκκλησία όλες τις εβδομάδες και µε κλειστό στόμα γιατί νηστεύει, δεν κουτσομπολεύει και δεν κατακρίνει.

Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα έκοβαν ένα πόδι κι έτσι ήξεραν πόσες εβδομάδες νηστείας απέμεναν μεχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο έκοβαν και το τελευταίο της πόδι.

 

kira sarakosti 2

 

Σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας, μεταξύ των οποίων και στην Κρήτη, η κυρά Σαρακοστή φτιάχνεται από ζυμάρι με απλά υλικά και, κυρίως, πολύ αλάτι για να μη χαλάσει. Εξάλλου, η κυρά Σαρακοστή δεν τρώγεται, αφού χρησιμοποιείται ως ημερολόγιο.

Το ζυμάρι για την Κυρά Σαρακοστή φτιάχνεται με: 1 κούπα νερό περίπου, 1 κούπα αλάτι, 3 κούπες αλεύρι (γ.ο.χ).

Βάζουμε όσο νερό χρειάζεται, για να γίνει ένα εύπλαστο ζυμάρι. Το “στέγνωμά του” γίνεται σε φούρνο, όχι σε πολύ δυνατή φωτιά, για περίπου 20-30 λεπτά, αφού το ζητούμενο είναι να στεγνώσει και να σκληρύνει και όχι να ψηθεί.

Και καλή Σαρακοστή!